UN EXEMPLO DO QUE FACEMOS NOS OBRADOIROS DE PEQUEAMIGOS/AS: O Bargueño Misterioso. Para falar do tema do obradoiro usamos de estratexias para motivacionar .A sorpresa e o misterio causan curiosidade tanto a grande coma a pequenos. Nos nosos obradoiros podemos valernos dunha caixa, en forma de Bargueño (que segundo o significado é un contenedor de obxectos pequenos e valiosos) onde cada día introduzamos un obxecto que será o fío conductor do noso obradoiro. Por exemplo:
Tecendo Arte= ovillo de lá.
O tempo entre as mans: Reloxos de sol= A imaxe dun sol.
A historia do Bargueño Misterioso. En 1957 cando Museo trasládase a este convento Franciscano, nas tarefas de limpeza e acondicionamento atopan nas instalacións un bargueño que tiña moitísimo anos, pero que non se pode abrir; probaron con chave: e nada!; probaron con martelos: e nada!; con ningún obxeto! polo que os traballadores deixaron o bargueño apoiado nunha esquina coa esperanza de atopar algo que o conseguira abrir. O tempo pasou …. E unha vez inaugurado o museo, durante a visita duns escolares, unha nena escoitou unha música moi baixiña e que non era capaz de recoñecer de onde procedía. Utilizando todos os sentidos, entre todos os compañeiros buscaron de onde procedía ese sonido ata que os seus pasos tropezaron cun bargueño que estaba nunha esquina. A Guía do museo contoulles o misterio do bargueño e que non foran capaces de abrilo. A nena que escoitara o son, acercouse o obxecto e con moita concentración pousou a man na tapa e…. o bargueño abriuse, como por arte de Maxia!!!!!! E que había no seu interior pois moitas caixiñas pequenas. Así descubrimos que as caixas e o bargueño só se abre cando unha nena ou neno pousa as súas mans máxicas sobre elas. Quen quere probar????
Tecendo Arte= ovillo de lá.
O tempo entre as mans: Reloxos de sol= A imaxe dun sol.
A historia do Bargueño Misterioso. En 1957 cando Museo trasládase a este convento Franciscano, nas tarefas de limpeza e acondicionamento atopan nas instalacións un bargueño que tiña moitísimo anos, pero que non se pode abrir; probaron con chave: e nada!; probaron con martelos: e nada!; con ningún obxeto! polo que os traballadores deixaron o bargueño apoiado nunha esquina coa esperanza de atopar algo que o conseguira abrir. O tempo pasou …. E unha vez inaugurado o museo, durante a visita duns escolares, unha nena escoitou unha música moi baixiña e que non era capaz de recoñecer de onde procedía. Utilizando todos os sentidos, entre todos os compañeiros buscaron de onde procedía ese sonido ata que os seus pasos tropezaron cun bargueño que estaba nunha esquina. A Guía do museo contoulles o misterio do bargueño e que non foran capaces de abrilo. A nena que escoitara o son, acercouse o obxecto e con moita concentración pousou a man na tapa e…. o bargueño abriuse, como por arte de Maxia!!!!!! E que había no seu interior pois moitas caixiñas pequenas. Así descubrimos que as caixas e o bargueño só se abre cando unha nena ou neno pousa as súas mans máxicas sobre elas. Quen quere probar????
Comentarios
Publicar un comentario