Free counter and web stats

domingo, 28 de agosto de 2016

PATRIMONIO ARQUEOLÓXICO SUBACUÁTICO

E


No Museo Provincial do Mar recoñecemos como responsabilidade prioritaria a preservación do patrimonio integral e isto só é posible implicando aos membros da comunidade en accións de preservación conxunta.

Traballamos a diario para logralo, e agora queremos darvos unha serie de indicacións para que saibades como actuar no caso de un achado casual de carácter patrimonial, coñezades a quen pertencen este tipo de obxectos ou cal é a lexislación vixente ao respecto.

Pola nosa tipoloxía de museo, e polo lugar onde nos atopamos, é primordial o patrimonio arqueolóxico subacuático. Pero, que se entende por este tipo de patrimonio?



sábado, 27 de agosto de 2016

19 PELÍCULAS SOBRE LAS VIDAS DE FAMOSOS ARTISTAS-CULTURA INQUIETA

E
http://culturainquieta.com/es/arte/pintura/item/7538-19-peliculas-sobre-las-vidas-de-famosos-artistas.html

19 PELÍCULAS SOBRE LAS VIDAS DE FAMOSOS ARTISTAS

El arte y las películas son nuestras dos cosas favoritas en el mundo entero.
Nada se puede comparar con la alegría de ver una película por primera vez o la mágica sensación cuando te fijas en una obra de arte. Así que nos encanta cuando los dos se combinan, ya sea en video arte o en colaboraciones entre arte y cine.

SUCASAS NA REDEMUSEISTICA O DIA 9/9/2016 NA SALA DE EXPOSICIÓNS DA DEPUTACION

E

miércoles, 24 de agosto de 2016

GRACIAS SOLEDAD VARELA ORTEGA POLA SÚA XENEROSIDADE COA REDE MUSEÍSTICA

E
Dúas pezas  do pintor lucense Xesús Rodríguez Corredoira  foron doadas a Rede Museística .
 A doazón, foi feita por Soledad Varela Ortega, neta do filósofo Ortega y Gasset, con motivo do décimo aniversario da creación da Rede Museística da Deputación de Lugo.
 Os dous cadros retratos de mulleres galegas son :Retrato de Consuelo Feijoó e Retrato de Andrea Varela, complementan as diferentes creacións da colección de Corredoira que posúe o Museo.

 Temos que destacar a xenerosidade de Soledad Varela Ortega e a importancia para ao museo de que alguén quere que retratos da súa familia formen parte da Redemuseística.


Jesús Rodríguez Corredoira
Nado en Lugo o 5 de abril de 1889, é un dos artistas máis importantes da nosa provincia. Aos catorce anos, Rodríguez Corredoira foi bolseiro pola Deputación de Lugo para estudar en Madrid. Ao longo da súa andaina artística, foi adquirindo influenzas dos seus mestres como foi o caso de Sorolla e Zuloaga, entre outros artistas cos que conviviu en Madrid. Aparece moi identificado coas ideas da Xeración do 98, ofrecéndonos unha visión da España negra, a través dos seus personaxes atemporais, deformados e espiritualizados.

A súa etapa mística coincide cos anos vividos en Lugo, na que pinta cadros de gran formato utilizando os fondos de base negros, con figuras cunhas carnacións dun branco espectral, influenciadas pola pintura de El Greco. A súa privilexiada posición social lle levará a converterse no pintor da burguesía e do clero, deixando patente a súa orixinal faceta de retratista. O pintor faleceu en 1939 en Portela de Roxos, Santiago de Compostela.




     

Museo Provincial do Mar Un museo para todXs entre todXs

E
Museo Provincial do Mar
Un museo para todXs entre todXs


O noso Museo do Mar lévanos da man polo ronsel das pegadas herdadas dos nosos devanceiros: os facedores de mundos.

O museo organízase nun vestíbulo e catro salas que conteñen sete seccións temáticas. O percorrido é accesible en cada sección.

Nas salas gozarán dunha ampla oferta de pezas orixinais, maquetas e láminas en relevo para tocar en cada unha das seccións. Tamén contamos con textos impresos adaptados: cartelas, follas de sala, e informacións complementarias en braille, macrocaracteres, folletos en distintas linguas e información traducida a pictogramas.

ENTRADA E SALA 1:

0. A ESCOLA: Un museo para todos entre todos. O LATEXO DO MUSEO: motores do barco e arquivo fotográfico.

SALA 2:
1. A CARPINTERÍA DE RIBEIRA, O CASO DE SAN CIBRAO.
2. TIPOLOXÍA DE BARCOS A VELA CONSTRUÍDOS EN SAN CIBRAO.
3. A ARTE DE MAREAR: MIRANDO AO NORTE. Os instrumentos náuticos e a navegación astronómica.

SALA 3:
4. OS OFICIOS DO MAR.
5. HISTORIA DA PESCA EN SAN CIBRAO: ARTES E APARELLOS DE PESCA.
6. A VIDA MARIÑA, ALGO MÁIS QUE PEIXES.

SALA 4:
7. OS CAZADORES DE BALEAS.

O museo constitúe unha icona para a comarca e sobre todo para o pobo de San Cibrao, do que constitúe un elemento esencial da súa identidade. Por todo o dito, queremos:

Un MUSEO DIDÁCTICO: un museo que debe seguir sendo unha escola, un instrumento para a aprendizaxe e a educación social, un medio para o intercambio recíproco de coñecemento, depositario non só de obxectos sen vida, senón do patrimonio inmaterial, da memoria histórica e das lembranzas que constitúen a identidade dun pobo.

Un MUSEO ADAPTADO: un museo accesible, tanto no discurso como na montaxe expositiva.

Un MUSEO SOCIAL e SOLIDARIO, que estableza un diálogo permanente coa súa contorna; un MUSEO DENTRO-FÓRA, que estenda a súa acción fóra dos seus muros e estableza unha conexión viva do museo coa súa orixe sociocomunitaria.

Un MUSEO INTERACTIVO E DINÁMICO, en constante evolución e en continua construción, que xere unha sinerxía positiva que faga del o centro gravitacional de novas accións. As novas tecnoloxías de comunicación aportarán unha maior fluidez á conexión do museo co público e ampliará de xeito ilimitado o seu ámbito de acción.

Un MUSEO DO FUTURO: un museo próximo pero aberto ao mundo. Queremos un museo vivo, humano, un museo no que o «éxito non se mida polo número de visitantes que recibe, senón polo número de visitantes aos que ensinou algunha cousa». (Henri)

ENTRADA E SALA 1


Sección 0: A escola. Un museo de todos, para todos.

Este edificio naceu para ser escola de San Cibrao no ano 1931 por desexo de D. José Mª Montenegro e da súa muller Dna. Manuela Goñi Maíste, emigrantes na Arxentina. A súa doazón (60.000 pesetas) permitiu construír un edificio de pedra de granito, dividida en dúas alas, unha para a escola masculina e outra para a feminina. A distribución do edificio vén determinada polos seus usos como escola mixta.

No anos sesenta, o mestre D. Francisco M. Rivera Casás, e 34 dos seus alumnos, converteron as “Escolas Vellas” nun museo. En 1969 por iniciativa de Alfredo Sánchez Carro, a Deputación de Lugo acordou en pleno crear o museo. Entre todos iniciaron un importante traballo de recompilación de obxectos mariños, que hoxe constitúen unha parte esencial dos fondos da colección do Museo do Mar. Este labor contou, dende a súa xénese, coa plena complicidade da sociedade, interesada en preservar o seu tradicional vencello co mar.

No ano 1994 trasladouse aquí a sección de Náutica do Museo Provincial de Lugo, sendo a súa dirección quen coordinou xunto cos veciños a montaxe. Como museo inaugurouse o 12 de agosto de 1994. O museo estivo xestionado pola Asociación de Veciños “Cruz da Venta” dende 1994 ata o 2004. A Deputación Provincial de Lugo, a través da xerencia da Rede, tomou o relevo na dirección do mesmo no 2004.


O latexo do museo:

No espazo contiguo, o motor a vapor simboliza o corazón do museo, o latexo rexenerador que enche de vida os recunchos da memoria e nos empurra cara a adiante. Vai ser o noso diario de a bordo, onde se recollen as testemuñas gráficas da nosa memoria histórica e se logra humanizar os obxectos que compoñen a colección.

SALA 2

1. A CARPINTERÍA DE RIBEIRA, O CASO DE SAN CIBRAO.
2. TIPOLOXÍA DE BARCOS A VELA CONSTRUÍDOS EN SAN CIBRAO
3. A ARTE DE MAREAR: MIRANDO AO NORTE

Como fío condutor desta sala empregamos a sección da carpintería de ribeira en San Cibrao e as tipoloxías construtivas máis comúns que saíron dos seus estaleiros, exemplarizadas nalgún dos modelos de barcos expostos, réplicas a escala de navíos que tiveron especial relevancia na historia de San Cibrao, como foron o Paca Gómez, O Industrial ou a goleta Sargadelos. (Seccións 1 e 2).

Na sección 3, A ARTE DE MAREAR: MIRANDO AO NORTE, agrupamos os instrumentos de navegación ou instrumentos náuticos, esenciais para entender a evolución da navegación e a magnitude das súas conquistas, que levaron ao home a descubrir novas terras e a ampliar os seus horizontes, tanto os xeográficos como os intelectuais.

Igualmente, incluímos os fanais e luces de posición dos barcos como elementos significativos para a navegación, cuxa función é a de marcar a localización do barco e avisar das manobras durante a marcha.

Reservamos un lugar especial para as pezas procedentes de rescates subacuáticos, como é o caso dos restos do naufraxio da fragata Magdalena e do bergantín Palomo, ocorrido na Ría de Viveiro alá polo ano 1810.

SALA 3

4. OS OFICIOS DO MAR
5. HISTORIA DA PESCA EN SAN CIBRAO: ARTES E APARELLOS DE PESCA
6. VIDA MARIÑA: ALGO MÁIS QUE PEIXES

Nesta sala tomaremos o caso de San Cibrao como referencia para mostrar, desde o particular ao xeral, a simbiose construída entre os pobos litorais e o seu mar. Desta adaptación ao medio xorden oficios directamente vencellados aos labores de extracción do peixe, á elaboración e procesamento do mesmo ou á súa comercialización, e obxectos asociados a esas tarefas.

*     PEIXEIRAS ou PESCANTINAS: bacías, patelas, etc.
*     REDEIRAS: agullas de madeira, malleiros, etc.
*     CORDELEIROS: instrumentos que permitían a elaboración ou arranxo dos cabos das embarcacións.

Incluímos algunhas das artes de pesca empregadas polos mariñeiros de San Cibrao ao longo da súa historia.

Neste espazo van chamar especial atención dúas pezas:

*     Un traxe de augas completo, de tres pezas (casaca, pantalón faenero e gorro), elaborado ao xeito tradicional, con liño “encascado”.
*     Un traiñón ou txalupa baleeira de 3 m de eslora, aparellado con dúas velas.

Nesta sala é ineludible referirse ao obxecto directo destes traballos: os froitos do mar. Incluímos na mostra unha variada representación da fauna mariña, principalmente, pezas da colección de malacoloxía (un 70 % do total dos fondos do museo), esqueletos totais ou parciais de animais mariños (mandíbulas de quenllas, espadas de peixe espada, esqueletos de golfiños, etc.), animais desecados (tartarugas), corais, fósiles, algas, etc.

SALA 4

7. OS CAZADORES DE BALEAS

Os restos óseos das baleas son as protagonistas desta sala. Foron recollidos nas inmediacións das praias de San Cibrao, en especial na de Cubelas, nas que se procesaban os cetáceos cazados nos s. XVI-XVII.

Xa no s. XX, a caza da balea volveu a ser unha fonte de recursos destacada para a economía de local. A familia Massó, unha das principais sagas conserveiras de Galicia, instalaron unha das súas factorías baleeiras en Morá

HOXE NO MENÚ UNHAS PEZAS DO PAZO DE TOR QUE ESTA DE 10ºANIVERSARIO

E
Son moitas as pezas que alberga o Pazo de Tor si vas a visitalo tanto terás unha atención personalizada dxs nosos compañeirxs tanto Tar como Silvia , Veronica o Juan te axudarán a que nos descubras mellor. Pero recomendámosche  como menú para  hoxe  unha atención especial atención as seguintes pezas mañá ou outro día seguiremos suxerindoche novos segredos para achegarte a nós:

1)      Salón de Armas:
a)      Liteira de mulos: Finais do século XVII, primeira metade do XVIII. Estrutura de madeira e coiro, policromada. Usabase para o transporte de persoas e ten duas prazas. A liteira era levada en andas por dous mulos, un diante e outro detrás.
b)      Moble de caza: Século VXIII. Moble de madeira policromada con porta plegable e duas baldas interiores, que servían para orear as pezas cobradas na cacería. Os motivos son dous personaxes vestidos con casaca e que pode representar unha escea de caza.
2)      Salón do Norte
a)      Retrato de Dna. Mª. Paz Taboada de Andrés: 1954, Pintura ao oleo sobre lenzo  de Enrique Navarro que representa a Dna. Mª Paz Taboada de Andrés, última dona do Pazo.
b)      Xarrón ornamental: Século XIX. Xarrón ornamentaArmario l que representa unha escea costumbrista arredor da catedral de Salamanca, pintado por Daniel de Zuloaga.
3)      Despacho:
a)      Colección de horas e breviarios "Horae diurnae breviarii romani ex decreto sacrosancti Concilii Tridentini restituti S. Pii V pontificis max. jussu editi Clementis VIII et Urbani VIII" (1759) e "Breviarium romanum ex decreto sacrosancti concilii Tridentini restitutum, Pii V pont. max..." (1752), encadernados en terciopelo e adornados con motivos xacobeos en plata e funda protectora en coiro repuxado e ouro.
4)      Capela: Século XVI-XVIII. Capela consagrada á Inmaculada Concepción e que era de uso privado dos señores do Pazo. Con entrada dende a planta principal á tribuna  para os señores e inferior para os caseiros, comunicadas ambas cunha escaleira pola que accedía o parroco á tribuna dende o altar. Conta cun retablo de finais do Século XVIII, con tallas da Inmaculada Concepción (S.XIX); San Juan (S.XIX);San Francisco de Asís (S.XX, Eduardo Sorio); San Antón (S.XIX). As paredes están decoradas con frescos do taller de Castinande executadas por José Casanova.
5)      Baño Principal:
a)      Bañeira en mármore: Século XIX. Realizada en marmore nunha soa peza.
6)      Salón de Xogos:
a)      Armario colchoeiro: Século XIX. Realizado en madeira de castaño e de grandes dimensións, con tres baldas con tiradores. Servia para gardar os xergóns de lá.
b)      Billar francés: Finaís do s. XIX, principios do XX. Importado dende Francia. Realizado en madeiras nobles e marmore. Con tres bolas orixinaís de marfil. Conta cunha cuarta bola negra de pedra para restar no xogo de carambola.
7)      Habitación da Señora:
a)      Zapatos de Paz Zúñiga Laporta: Principio do S XIX. Realizados en seda, coiro e madeira. Zapatos do número 32 pertencentes a Paz Zúñiga Laporta, avoa paterna de Dna. Maria Paz Taboada de Andrés. 
b)      Conxunto de cama: Dormitorio mallorquí de estilo Italiano de mediados do século XX en madeira de cerdeira.
8)      Habitación infantil:
a)      Colección de xoguetes: S.XX. Boneca de porcelana e trapo pertencente a Mª Paz Taboada de Andrés; diferentes xoguetes de latón mecanizados do primeiro tercio do século XX.
b)      Cama góndola: S.XIX. Cama estilo góndola de caoba.
9)      Sala de Música:
a)      Piano Organizado: Entre 1790 e 1798. Piano organizado que consta de un pianoforte e organo, da casa londinense Longman&Broderip. Existen menos dunha decena catalogados no mundo.
10)   Dormitorio Principal:
a)      Cuarto Italiano: S.XIX. Consta dunha cama napolitana do S.XVII en palosanto e bronce.
b)      Waterclose Inglés:  Último tercio do S.XIX. Realizado en porcelana e decorado con calcogramas con motivos florais. Da firma Inlgesa Trent.
11)   Sala Fontán:
a)      Carta Xeométrica de Galicia: 1845. Realizada pola imprenta boufard en París. 12 Litografías sobre pergamino que representan toda a xeografía galega e parte de Asturias, castela león e portugal. Un dos primeiros exemplos de triangulación xeodesica na realización de cartografías.
b)      Plano de campocastelo: S XVIII. Papel. Pertencente a un pleito, representa a zona da muralla de lugo de Campocastelo
12)   Comedor:
a)      Loza de Sargadelos: Terceiro período, estilo Inglés. 1845-1861. Loza da fabrica de sargadelos personalizada coas inicias de José María Varela, fabriquero da catedral de Santiago de compostela e tio de Pastora Rodriguez Varela, bisavoa de Dna. María Paz Taboada de Andrés.
b)       
13)   Pasillo:
a)      Papeleira de viaxe (bargueño): S.XVI, realizado en madeira de castaño policromada-


EXTERIORES
1)      Laberinto: Finais do S. XVIII. Xardín francés barroco realizado en chantos de pizarra. Composto de catro estanques e oito camiños. Utilidade decorativa e de ocio.
2)      Carruaxes: carruaxes de diferentes estilos de finais do século XIX.
3)      Selas de torneo: S. XVI feitas en madeira, coiro, seda, terciopelo e bronce. Unha masculina e duas de amazona. Servían para desfiles e eventos importantes.



MAÑÁ FACEMOS ARTE COA COMIDA NO MUSEO DE SAN PAIO DE NARLA (REDEMUSEISTICA)

E
Dentro do programa de Actividades de Verán da Rede Museística da Deputación de Lugo, mañá xoves, día 25, van ter lugar, nos museos e horarios que se indican, os seguintes obradoiros:


Museo Fortaleza de San Paio de Narla
OBRADOIRO: Facemos arte coa comida
Neste obradoiro xogaremos a facer arte cos alimentos. Centrarémonos principalmente en comida salgada: xoaniñas con galletas salgadas, queixo crema e tomate; sándwichs con formas de oso, bonecos, coches... e tamén faremos algunha sobremesa.
Idades: de 6 a 14 anos
Horario: de 12:00 a 14:00 horas